Solaris adlı günəş enerjisi ilə işləyən elektrik motosiklet konsepti motosikletlərin tamamilə günəş işığı ilə işlədiyi və heç vaxt elektrik şəbəkəsinə qoşulmadığı bir gələcəyi təsəvvür edir.
Əgər motosiklet dünyasını dəyişəcəyini vəd edib, amma render mərhələsindən o tərəfə keçməyən hər qeyri-adi konsept üçün bir dollarım olsaydı, indi xeyli dollarımız olardı. Bizlər atəşböcəyi ilhamlı duruşu olan Husqvarna Devil S-i görmüşük. Elmi-fantastik filmə kastinqə hazır kimi görünən, formasını dəyişən Athena motosikletini də görmüşük. İndi isə kolleksiyaya daha biri əlavə olunur.
Bu dəfə ideya İtaliyanın MASK Architects dizayn studiyasına məxsusdur. Onlar mobilliyə yoxlama siyahısı kimi yox, boş bir kətan kimi yanaşırlar. Klassik mənada nə motosiklet, nə də avtomobil dizayn studiyası deyillər və bəlkə də məhz buna görə onların ideyaları məhsul planlamasından çox, süzgəcsiz yaradıcılıq təsiri bağışlayır. Onların ən yeni “xəyalı” Solaris adlanır və bəli, adından da göründüyü kimidir. Dayanacaqda olarkən dairəvi fotovoltaik “qanadlarını” açaraq günəş işığını bitki kimi “içən”, öz-özünü dolduran günəş motosikleti.
Maraqlısı budur ki, bunların heç biri əslində qeyri-mümkün deyil. Texnologiya artıq mövcuddur. İnsanlar portativ günəş panelləri və litium batareyalarla bütün düşərgələri şəbəkədən kənar enerji ilə təmin edirlər. Elektrik motosikletlərimiz var, regenerativ əyləclər var, yüngül kompozit çərçivələr və günəş enerjisinin idarəetmə sistemləri mövcuddur. Elə isə niyə bir motosiklet günəş işığını toplayıb, enerjini saxlayıb, heç vaxt rozetkaya toxunmadan yola çıxmasın?
MASK Architects bu ideyanı geri çəkilən fotovoltaik halqalarla qidalanan litium enerji saxlama sistemi üzərində qurub. Motosikleti park edirsən, dairələr açılır və qarşında kompakt bir günəş paneli sistemi yaranır. Hərəkətdə olarkən isə Solaris adi bir elektrik motosikleti kimi davranır. Bu incəsənət məktəbi yaradıcılığının altında yüksək fırlanma anına malik elektrik mühərriki, regenerativ əyləc sistemi və çəkini azaltmaq üçün alüminiumla karbon kompozitlərin birləşdiyi çərçivə yerləşir. Kokpitdə günəşdən alınan enerji və performans göstəriciləri əks olunur, opsional tətbiq isə eyni məlumatları telefonda göstərir.
Dizayn leoparddan ilham alıb. Zarafat deyil. Uzun ön hissə, duruş, çərçivə xətləri, hamısı leopardın hərəkətinin öyrənilməsindən qaynaqlanır. Və qəribə də olsa, işləyir: motosiklet həddindən artıq səy göstərmədən uzanmış, balanslı və aerodinamik görünür. Onun nə vaxtsa satış salonuna çıxıb-çıxmayacağı isə tamam başqa məsələdir.
Bir növ, Solaris-i Şrödingerin motosikleti adlandırmaq olar. O, həm mövcuddur, həm də yoxdur. Ona baxa, heyran ola və işlədiyi bir gələcəyi təsəvvür edə bilərsən. Eyni zamanda isə indiki texnologiya ilə bu forma və vəd edilən performans tam real deyil. Bəlkə on ilə. Bəlkə iyirmi ilə. Bəlkə otuz ilə. Batareya kimyası sürətlə dəyişir. Günəş panellərinin səmərəliliyi hər il artır. Materiallar daha yüngül, ucuz və möhkəm olur. Xəyal ilə reallıq arasındakı məsafə getdikcə azalır.
Beləliklə, Solaris ya əbədi olaraq gözəl bir konsept kimi qalacaq, ya da nə vaxtsa nəvələrimizin məktəbə sürdüyü bir nəqliyyat vasitəsinin öncədən baxışı olacaq. Demək çətindir. Amma ən azından bizi “bəlkə də gələcək həqiqətən maraqlı olacaq” deyə düşündürən daha bir çılğın ideya bəxş edir.
MONETAR.AZ
